Text: Spyros Chatzigiannis

Berlin, 28.01.2017

Folks often use this childish, playground argument about the German and French and Swiss banks that were lending money to Greeks with no background checks or careful consideration of their customers’ financial+professional situation: ”Oh, they were just following the rules of the market, competing with other banks and it was the responsibility of the Greek citizens to manage their finances and the loans that they took carefully and in a mature way”.


First thing:

The two sides were not in an equal position regarding financial know – how. The bankers knew exactly the rules of the game, the huge short term profits that they would make and the vulnerability of their customers. Especially German bankers, knew and know the Greek people and their culture inside out, most of them having spent long, sweet summer holidays in my country. Do you really think that they didn’t know to whom they were selling their mafia-style loans? Give me a break.

Secondly, the European bankers did an extraordinary media propaganda, through ruthless, intensive and brain washing advertising to present to the Greek public an Islamic – like Heaven of holiday loans, Christmas shopping loans, private school fees loans etc…While, at the same time the Greek state banking authorities let completely free and wild this Tsunami of banking advertising propaganda to hit the Greek brains and sensory system with wilder than wild promises while the details of the shady loan and credit card deals were written in bonsai – like letters, being almost invisible to the overexcited and brainwashed eyes of the average Greek consumer.

Thirdly, the bubble explodes and the Greek citizens are being scapegoated as the lazy, corrupt, stupid and ignorant Europeans who got what they deserved from the EU, the ECB and IMF.


Meanwhile, no bankers faced any serious consequences, no bankers paid back money that they made in huge quantities from these products of the casino capitalism and seven years after the start of the Greek financial crisis the European banks and especially Deutsche Bank and BNP Paribas keep sucking the money send to ”save” Greece to balance a bit their deep in the financial shit accounts.

That’s a scandal of epic proportions that should have enraged European politicians, activists and citizens.

So, let’s cut the bullshit and imagine the faces that these bankers would have back in 2010 if they had to admit in public that their balance sheets are in a deeper than deep red, that they need state and central banking help to balance the sheets of their banks and also imagine how would the European, American and Global markets would react the day after the announcement that Deutsche Bank, BNP Paribas and co have to receive direct aid from ECB to fix their financial black holes.


How much would the price of their shares fall in one day?

What would happen to their reputation?

And, most importantly, what could they do back then to make their customers feel TRUST towards them?

In 2017 we don’t need to answer these hypothetical questions because Greece became the perfect scapegoat to put all the shit of the European and German/French banking system under the financial carpet of the EU, the fat cats are still smoking their cigars, snorting their cocaine and visiting Gstadt for 5000 Stars holidays while working class Greeks are hungry, poor, depressed, without a health insurance or serious unemployment benefits, working like slaves inside and outside the borders of their country in order for the fairy tale of the European Banking System to keep going on endlessly.

Shame on you Europe.

A continent, let’s not forget, that is being named after a Greek word.

Leave a comment

Filed under Uncategorized



Σχόλιο: Σπύρος Χατζηγιάννης, 28.1.2017

Η συγγνώμη ενός ενήλικου ο οποίος έχει αλλάξει πολιτικά κόμματα, αρχηγούς αφεντικά με περισσότερο σάλιο και πίστη και από έναν αφελή,ελαφρά σχιζοφρενή και με πολλά καμμένα εγκεφαλικά κύτταρα σκύλο απέναντί τους και πολιτικές απόψεις με την ίδια ευκολία με την οποία ο Βαρουφάκης άλλαζε χρωματιστά πλουμιστά και ελαφριά πουκάμισα αντιπροσωπεύει το εξής:

Την κουτοπονηριά ενός μπακάλη της Αθήνας του ’60 και του ’70, το Βαλκανικό μπρίο ενός πολιτικού χαμαιλέοντα και την Οθωμανική υλική και ηθική φιλοσοφία ενός Καραγκιόζη που παρέχει ευχάριστο θέαμα στο φιλοθέαμον κοινό με την σφραγίδα ενός και καλά νοτιοευρωπαίου Ευρωπαίου που η Ευρωπαϊκή του ταυτότητα έχει χαθεί στην μαύρη τρύπα της απόλυτης αμάθειας και του απόλυτου πολιτικού οπορτουνισμού.

Άδωνι, άσε μας ρε φίλε.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Η ΕλληνοΒαυαρική Αναγέννηση

Η ΕλληνοΒαυαρική Αναγέννηση


Δημοσιεύτηκε: Handelsblatt Global Edition, 15.06.2015

Κείμενο: Σπύρος Χατζηγιάννης

Η Ελλάδα και η Γερμανία δεν ήταν πάντα στα μαχαίρια για το Ευρώ. Τον 19ο αιώνα, οι Βαυαροί σχεδίασαν και κατασκεύσαν το κτήριο της Βουλής στην Αθήνα, αναστήλωσαν την Ακρόπολη και παρασκεύασαν την πρώτη μπύρα της χώρας. Κάποιοι έλληνες θέλουν να αναστήσουν τους δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών.

Σχεδόν δύο αιώνες πριν, οι χώρες είχαν καλύτερους δεσμούς, λόγω του έργου των Βαυαρών στην Αθήνα.

Παραδείγματος χάριν, το κτήριο της ελληνικής Βουλής στην Αθήνα, το οποίο κατασκευάστηκε μεταξύ 1836-43, ήταν Βαυαρικής έμπνευσης.


Ο Γερμανός αρχιτέκτονας Φρίντριχ φον Γκέρτνερ που σχεδίασε την Βουλή των Ελλήνων, που ήταν αρχικά το ανάκτορο του Βασιλιά Όθωνα στην Αθήνα του 19ου αιώνα.

Σχεδιάστηκε από τον Φρίντριχ φον Γκέρτνερ, έναν καθηγητή αρχιτεκτονικής στην Ακαδημία του Μονάχου. Ο πρώτος ένοικος του κτηρίου στο κέντρο της Αθήνας ήταν ένας Βαυαρός, επίσης.

Επρόκειτο για τον πρώτο βασιλιά της Ελλάδας, τον Βασιλιά Όθωνα, τον γιο του Βασιλιά της Βαυαρίας εκείνη την εποχή, ο οποίος ήταν ο Λούντβιχ ο Πρώτος από τον Οίκο των Βίτελσμπαχ, την βασιλική οικογένεια της Βαυαρίας.

Η πλειοψηφία των ελλήνων διαδηλωτών ενάντια στην λιτότητα οι οποίοι εξεγείρονταν μπροστά από αυτό το κτήριο τα τελευταία πέντε χρόνια και πολλοί έλληνες και ξένοι δημοσιογράφοι που κάλυπταν τα σχετικά γεγονότα δεν καταλαβαίνουν την ειρωνεία που παιζόταν μπροστά τους, καθώς τα μάτια τους ήταν ίσως θολωμένα από τα δακρυγόνα.

Ο Όθωνας μετακόμισε στην Αθήνα το 1835, αφού έζησε για δύο χρόνια στο Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του νεογέννητου ελληνικού έθνους – κράτους μετά την απελευθέρωσή του από τον Οθωμανικό ζυγό.

Αρχικά, ο Όθωνας έμεινε στο σημερινό προάστιο της Αθήνας, το Ηράκλειο, που βρίσκεται δίπλα στο Ολυμπιακό Στάδιο και το οποίο απέχει περίπου 15 λεπτά με το αμάξι από το κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας.

Εκεί ο Όθωνας και οι 31 Βαυαρικές οικογένειες που έφερε μαζί του στην Ελλάδα και στο Ηράκλειο ίδρυσαν τον πρώτο Βαυαρικό οικισμό, ο οποίος ήταν και η πρώτη Γερμανική στρατιωτική βάση στην Ελλάδα.

Σχεδόν δύο αιώνες μετά, οι απόγονοί τους κατοικούν ακόμη στο Ηράκλειο και έχουν ακόμη Βαυαρικά επώνυμα, αλλά, εδώ και πολύ καιρό έχουν προσαρμοστεί στον τρόπο ζωής της Ελλάδας και της Αθήνας.

Βαυαρικά επώνυμα όπως τα ”Bittlinger” και ”Wanger” εξελίχθηκαν και μεταμορφώθηκαν σε Πίτλιγγερ και Βάγγερ.

Η ιστορία της ελληνοβαυαρικής Ιστορίας έχει επί το πλείστον ξεχαστεί λόγω της τωρινής μνησικακίας η οποία χρωματίζει την σχέση της Ελλάδας με την Γερμανία στην δίχως τέλος μάχη τους γύρω από το ευρώ. Αλλά για κάποια περίοδο, οι διαπολιτιστικοί δεσμοί των δύο χωρών χαρακτηριζόντουσαν από αμοιβαίο σεβασμό και αμοιβαία ιδιοτέλεια.

Ως το 1862.

Ήταν η χρονιά όπου ο Όθωνας οδηγήθηκε πίσω στην Βαυαρία, καθώς οι έλληνες τον είχαν απορρίψει με την προτροπή των Τριών Μεγάλων Δυνάμεων εκείνη την εποχή στην Ελλάδα, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, οι οποίες έβλεπαν ότι είχαν έναν στρατιωτικό αντίπαλο με έδρα την Βαυαρία.

Εκείνη η Τρόϊκα ήθελε η Ελλάδα να είναι υποταγμένη στα γεωπολιτικά τους συμφέροντα και όχι σε αυτά της Βαυαρίας.

Ο Όθωνας πέθανε πέντε χρόνια μετά , το 1867. Αλλά πριν να φύγει, έκανε μια σιωπηλή Βαυαρική επανάσταση στην Ελλάδα η οποία έβαλε τα θεμέλια για την δημιουργία ενός υγιούς έθνους κράτους.

Όπως ανέφερε ο Γερμανός δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής Βόλφ Ζάίντλ στο βιβλίο του <<Οι Βαυαροί στην Ελλάδα>>, οι πρόγονοι των σημερινών κατοίκων του κρατιδίου της νότιας Γερμανίας πέτυχαν μια πλειάδα πραγμάτων στην Ελλάδα.


Ο γερμανός αρχιτέκτονας Λίο φον Κλέντσε που πέρα από την αναστήλωση της Ακρόπολης και την ανακάλυψη του κρυμμένου ναού της Νίκης στην είσοδο του Αθηναϊκού ναού έχτισε έπειτα την Ακρόπολη της Γερμανίας στην Βαυαρία, την Walhalla.

Έσωσαν και αναστήλωσαν την Ακρόπολη. Ο Λίο φον Κλέντσε ήταν ένας Γερμανός αρχιτέκτονας υπεύθυνος για την αναστήλωση της Ακρόπολης τον 19ο αιώνα.

Η Ακρόπολη κινδύνευε να καταρρεύσει και στην διάρκεια της αναστήλωσης ο κύριος φον Κλέντσε ανακάλυψε τον ναό της Νίκης που βρισκόταν στην είσοδο της Ακρόπολης και ο οποίος ήταν αθέατος ως τότε, καθώς καλυπτόταν από ένα Οθωμανικό κτήριο.

Παρόλο που η αναστήλωση της Ακρόπολης σημάδεψε την κορυφή της καριέρας του, ο κος φον Κλέντσε και διάφοροι άλλοι Βαυαροί έχτισαν, επίσης, και άλλα σημαντικά κτήρια και δρόμους στην Αθήνα, ίδρυσαν το πρώτο ελληνικό πανεπιστήμιο και δώρισαν χιλιάδες δέντρα στην πόλη.

Κάποιοι Βαυαροί έδωσαν ακόμη και την ζωή τους για να σώσουν έλληνες πολίτες, π.χ. στην προσπάθειά τους να σώσουν τους κατοίκους του Πόρου από την επιδημία της πανούκλας που χτύπησε το νησί το 1837. Κάποιοι καρποί αυτής της ιδιαίτερης ελληνογερμανικής σχέσης επέζησαν ως τις μέρες μας.


Το υπό κατάρρευση κτήριο όπου το 1864 ο Γιόχαν Γκέοργκ Φίξ σέρβιρε την πρώτη ελληνική, ή, καλύτερα, ελληνοβαυαρική μπύρα μαζικής παραγωγής. Το πρώην ελληνοβαυαρικό εστιατόριο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Ηρακλείου, απέναντι από την Καθολική Εκκλησία του Άγιου Λουκά. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Στο Ηράκλειο, οι Γερμανοί από την Βαυαρία παρήγαγαν την πρώτη ελληνική μπύρα μαζικής παραγωγής, την <<FIX>>, η οποία ήταν το παιδί του ελληνοβαυαρού Γιόχαν Γκέοργκ Φιξ που έκανε τα πρώτα βήματά της στο εστιατόριο του πατέρα της στο Ηράκλειο.

Το Ηράκλειο, ο αυθεντικός Βαυαρικός οικισμός στην Αθήνα, έχει ίχνη της ιστορίας της νότιας Γερμανίας.

Η καρδιά της ελληνοβαυαρικής κοινότητας είναι η Καθολική Εκκλησία του Αγίου Λουκά. Στο προαύλιό της δεσπόζει ακόμη σήμερα η προτομή του βασιλιά Όθωνα και κοντά στην εκκλησία είναι το καθολικό νεκροταφείο, όπου Γερμανικά ονόματα είναι χαραγμένα πάνω σε πολλούς τάφους.


Η προτομή του Βασιλιά Όθωνα στο προάυλιο του Καθολικού Ναού του Άγιου Λουκά στο Παλαιό Ηράκλειο με τα χρώματα του Αττικού ουρανού να συμπίπτουν με αυτά της ελληνικής και της βαυαρικής σημαίας. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Η Βαυαρική κουλτούρα είναι ακόμη ζωντανή στις καρδιές, το μυαλό και στα στομάχια των σημερινών ελληνοβαυαρών του Αθηναϊκού προαστίου σαν τον 54χρονο Σωτήρη Πίτλιγγερ και την 83χρονη Τούλα Βάγγερ. Και οι δυο τους είναι μέλη της καθολικής εκκλησίας του Αγίου Λουκά στο Παλαιό Ηράκλειο.


Ο ελληνοβαυαρός Σωτήρης Πίτλιγγερ στην Καθολική Εκκλησία του Άγιου Λουκά στο Παλαιό Ηράκλειο. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Ο κος Πίτλιγγερ ανέφερε: <<Τα στοιχεία του χαρακτήρα μου μέσα μου είναι ελληνοβαυαρικά. Είμαι ένας ελληνοβαυαρός. Αυτό το πράγμα είναι κάτι που βγαίνει από μέσα σου. Αυτό το βαυαρικό συναίσθημα. Έχω προσπαθήσει τόσες φορές να πάω στην Βαυαρία και δεν έχω καταφέρει να το κάνω. Είναι το όνειρό μου μια μέρα να επισκεφθώ τον τόπο των προγόνων μου.>>


Η 83χρονη ελληνοβαυαρή Τούλα Βάνγκερ στην αίθουσα τελετών του Καθολικού Ναού του Άγιου Λουκά στο Παλαιό Ηράκλειο. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Η κυρία Βάγγερ έχει επισκεφθεί το Γερμανικό κρατίδιο τρεις φορές. Θυμάται ακόμη και τώρα την μητέρα της και την γιαγιά της να μαγειρεύουν τυπικά Γερμανικά-Βαυαρικά φαγητά σαν τα λουκάνικα με αίμα χοίρου ”brutwurst”,   βαυαρικές σούπες σαν την πατατόσουπα ”kartoffelsuppe” και γλυκά ψωμάκια σαν τα ”ginger brot”.

Αλλά η ελληνική οικονομική κρίση χτύπησε και τους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας.


Η κυρία Κατερίνα Γιάμαν με το χαμογελαστό ελληνοβαυαρικό DNA. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Η Κατερίνα Γιάμαν είναι μια ξανθιά, γαλανομάτα πενηντάρα ελληνοβαυαρέζα. Η σύνταξη της μητέρας της μειώθηκε στο μισό και η αδερφή της, που είναι άτομο με ειδικές ανάγκες, είδε και αυτή την σύνταξή της να ψαλιδίζεται.

Το 2011, 2012, 2013 οργανώθηκε ακόμη και ένα Βαυαρικό μίνι Oktoberfest φεστιβάλ μπύρας στο Κτήμα Φιξ δίπλα στην Καθολική Εκκλησία του Ηρακλείου , το οποίο σταμάτησε λόγω έλλειψης πόρων χρηματοδότησης.

Στο παρελθόν, ο Γερμανός δήμαρχος του Mühldorf, της Βαυαρικής αδερφής πόλης με το Ηράκλειο, ερχόταν στο Ηρακλειώτικο Oktoberfest παρέα με κάποιους συμπολίτες του φέρνοντας μαζί τους Βαυαρικές μπύρες, εδέσματα και παραδοσιακές Βαυαρικές ενδυμασίες.

Αλλά αυτές οι πολιτιστικές επισκέψεις κόπηκαν σε αυτούς τους καιρούς της λιτότητας που βιώνουν και οι ελληνοβαυαροί του Ηρακλείου.

Οι ελληνοβαυαροί του Αθηναϊκού προαστίου βλέπουν την κρίση του ευρώ με κάποια δόση ειρωνείας.

Ο κος Πίτλιγγερ ανέφερε ότι οι καιροί είχαν αλλάξει από τα πρώτα βήματα του ευρώ στην Ελλάδα το 2001, την χρονιά που το νόμισμα βγήκε στην κυκλοφορία της ελληνικής οικονομίας. Τότε πολλοί έλληνες έβρισκαν τα νέα κέρματα του ευρώ μικρά και  δυσκίνητα.

<<Ξέρεις τι δυσκολίες είχαμε το 2002 όταν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε κέρματα του ενός και των δύο σεντς στα σούπερμάρκετ; Δεν τα δεχόντουσαν στο ταμείο! Πολλοί τα είχανε για πέταμα και τα πετούσαν στον δρόμο!>> ανέφερε ο κος Πίτλιγγερ.

Η σύζυγος του Σωτήρη, η Έλενα, μια ελληνίδα χωρίς βαυαρικές ρίζες, είπε ότι το νέο νόμισμα δεν ενέπνεε μεγάλη εμπιστοσύνη στους έλληνες πολίτες. <<Είχες την εντύπωση ότι ήταν ένα τίποτα, ότι είναι λίγα λεφτά, ότι είναι ψεύτικα!>> ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Πίτλιγγερ.


Μια διαφημιστική ταμπέλα της μπύρας FIX μπροστά από ένα ψιλικατζίδικο στην Οδό Πλαπούτα στο Ηράκλειο. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Ο κος Πίτλιγγερ, σε αντίθεση με πολλούς έλληνες, αντιστάθηκε στον πειρασμό να χρεωθεί με τραπεζικά δάνεια και με πιστωτικές κάρτες τα οποία ήταν πολύ εύκολα να τα αποκτήσει κάποιος στην Ελλάδα από την στιγμή που το ευρώ αντικατέστησε την δραχμή.

<<Ήμουν προσεχτικός και αποταμίευα λεφτά.>> είπε. Έριξε το φταίξιμο στην τότε ελληνική κυβέρνηση η οποία δεν ενημέρωσε τους έλληνες για τους όρους αποπληρωμής των δανείων αυτών.

Η Ελλάδα, ανέφερε, είναι πλέον δυσλειτουργική.

<<Ένα κράτος είναι σαν μια οικογένεια. Όταν μια οικογένεια δεν τα πάει καλά τότε σπάει και καταρρέει>>, επισήμανε ο κος Πίτλιγγερ.

Το όνειρο των ελληνοβαυαρών του Ηρακλείου και του δήμαρχου της περιοχής, του Νίκου Μπάμπαλου, είναι να σωθεί και να ανακαινιστεί το κτήριο στο Κτήμα Φίξ, που βρίσκεται σε ένα κομμάτι γης μεγέθους 27 στρεμμάτων και το οποίο βρίσκεται δίπλα από το κτήριο όπου η πρώτη ελληνική μπύρα μπήκε στην γραμμή μαζικής παραγωγής από την ελληνοβαυαρική οικογένεια Φιξ.

Ο δήμαρχος του Ηρακλείου θέλει να διασώσει τα δύο αυτά κτήρια τα οποία θα μπορούσαν έπειτα να γίνουν κέντρα πολιτιστικών εκδηλώσεων, διασκέψεων και πόλοι έλξης για πολλούς Γερμανούς τουρίστες.


Ο δήμαρχος του Ηρακλείου, ο κύριος Νίκος Μπάμπαλος κρατά στο χέρι του την σημαία της Βαυαρικής πόλης του Mühldorf, της αδερφής πόλης του Ηρακλείου στο γραφείο του στο Δημαρχείο του αθηναϊκού προαστίου. Φωτογραφία: Σπύρος Χατζηγιάννης

Ο κος Μπάμπαλος, ένας 55χρονος δικηγόρος, ανέφερε ότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα έδειχνε ότι οι γερμανοί και οι έλληνες έχουν περισσότερα πράγματα που τους ενώνουν παρά πράγματα που τους χωρίζουν.

Ονειρεύεται να αναδείξει τις βαυαρικές ρίζες του Ηρακλείου, που απέχει μόλις 20 λεπτά με το μετρό από την Ακρόπολη.

<<Εάν οι βαυαροί γνώριζαν ότι σχεδόν 200 χρόνια πριν οι πρώτοι βαυαροί στην Ελλάδα ήρθαν στο Ηράκλειο, παράγωντας την πρώτη μπύρα στην χώρα μας, τότε η περιοχή θα μπορούσε να γίνει ένας τουριστικός προορισμός>>, τόνισε χαρακτηριστικά.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Χαμένοι και Χαμένη Στην Βερολινέζικη Μετάφραση


Κείμενο: Σπύρος Χατζηγιάννης, Βερολίνο, 16.01.2017


Ένα μικρό παράδειγμα για να καταλάβετε γιατί η χώρα θα πηγαίνει κατά διαόλου επ’ άπειρον.

Πριν από δύο χρόνια βρέθηκα σε μια επίσημη εκδήλωση ελληνικής εταιρείας στο Βερολίνο, όπου καλεσμένη ήταν και η υπουργός Τουρισμού Έλενα Κουντουρά και διάφοροι Γερμανοί πολιτικοί και επίσημοι.

Η κα Κουντουρά ανεβαίνει λοιπόν να μιλήσει, ο κόσμος δείχνει να εντυπωσιάζεται από τα κάλλη της και περιμένω και εγώ να δω τι θα μας πει η Υπουργός Τουρισμού της χώρας μας στην Γερμανική πρωτεύουσα.


Πέρα από την επισήμανση ότι σε άλλη χώρα ο/η υπουργός τουρισμού θα έπρεπε να μιλάει άπταιστα τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες, για προφανείς λόγους, προσωπικά θεωρώ εξοργιστικό και το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κυρία κατάγεται από μια Μεσογειακή χώρα όπου οι κάτοικοί της μιλάνε τα καλύτερα αγγλικά σε σχέση με Ιταλούς, Ισπανούς κτλ.

Οι γονείς μας έκαναν τα πάντα για να πληρώνουν τα φροντιστήρια αγγλικών ώστε το 2015 η κα Κουντουρά, όμορφα και ωραία να βγαίνει στην πασαρέλα της πολιτικής ως μία κινητή γλάστρα, ή, τουρίστρια.

Δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι και το περιεχόμενο του λόγου της ήταν τα κλισέ, των κλισέ, ω κλισέ.

Ach, du lieber Gott, Oh my God, Oh mon Dieu, πότε θα αλλάξει αυτή η χώρα;

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Οι Ψυχρές, Άπειρες και Όμορφες Χιονονιφάδες

Κάποια από τα πιο θερμά ανθρώπινα συναισθήματα, ιδιαίτερα στην περίοδο της παιδικής μας ηλικίας, πηγάζουν από τους πιο κρύους αγγελιοφόρους του συννεφιασμένου ουρανού που αφήνουν τον χειμώνα να σκεπάσει την ζωή μας με την εκτυφλωτική, λευκή και κρύα ανταύγειά του. Οι αγγελιοφόροι ονομάζονται χιονονιφάδες και είναι εδώ και χρόνια ένα από τα πιο αγαπημένα χριστουγεννιάτικα, ή, χειμωνιάτικα, δώρα, αν προτιμάτε, όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά, και για πολλούς ενήλικους καθώς και για τους φανατικούς οπαδούς των χειμερινών αθλημάτων.

Κείμενο: Σπύρος Χατζηγιάννης

Δημοσίευση: Περιοδικό Ε της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας – 2009


Οι χιονονιφάδες κέντρισαν από παλιά την επιστημονική περιέργεια. Τον 17ο αιώνα τόσο ο Johannew Kepler όσο και ο Καρτέσιος ασχολήθηκαν μαζί τους.. Με την εξέλιξη της επιστήμης και της φωτογραφίας η χιονονιφάδα πέρασε από το ανθρώπινο μάτι στο μάτι της φωτογραφίας. Ο Αμερικάνος αγρότης και ερασιτέχνης φωτογράφος Wilson A. Bentley δημοσίευσε το 1931 το διάσημο βιβλίο του, που είναι διαθέσιμο ακόμη και σήμερα, με τον τίτλο ‘Κρύσταλλοι Χιονιού’ στο οποίο δημοσίευσε πάνω από 2000 φωτογραφίες του κρυστάλλων χιονιού. Αλλά ο Ιάπωνας Ukichiro Nakaya, ήταν στην δεκαετία του ’50 ο πρώτος επιστήμονας που έκανε εκτενή και συστηματική μελέτη τους.

Την σκυτάλη από όλες αυτές τις θρυλικές φιγούρες πήρε στις μέρες μας ο 51χρονος αμερικάνος καθηγητής φυσικής στο Caltech, (Ινστιτούτο Τεχνολογίας Της
Kenneth Libbrecht που είναι αυτή την στιγμή ο άνθρωπος αυθεντία του πλανήτη μας γύρω από τις χιονονιφάδες και τους κρυστάλλους τους. Με την βοήθεια ενός εξελιγμένου μικροσκοπίου απογύμνωσε στον φωτογραφικό του φακό όχι μόνο το παγωμένο σώμα αμέτρητων χιονονιφάδων, αλλά, ξεκλείδωσε, παράλληλα το …συρτάρι μέσα στο οποίο κρύβονταν μύθοι και αλήθειες για αυτές.


Από την μία επιβεβαίωσε ότι οι μεγάλοι και πολύπλοκοί κρύσταλλοι είναι όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους. Αλλά ανακάλυψε, παράλληλα, ότι μικροί και απλοί κρύσταλλοι χιονιού φαίνονται ίδιοι στο μικροσκόπιο. Η ανάπτυξη των κρυστάλλων αυτών εξαρτάται από την θερμοκρασία και την πίεση που επικρατεί στην μήτρα του σύννεφου – μάνα τους. Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν τις πιο κοινές χιονονιφάδες που παρουσιάζουν καμιά φορά την συμμετρία ενός εξαγώνου. Καθώς ένας τέτοιος κρύσταλλος μεγαλώνει ΄κλαδιά’ αρχίζουν να αναπτύσσονται στις έξη γωνίες. Έτσι, επειδή οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι ίδιες σε όλον τον κρύσταλλο, τα έξη χέρια της χιονονιφάδας …ωριμάζουν με τον ίδιο τρόπο δίνοντάς τους κάποιες φορές μια απίστευτη συμμετρία.


Παρ’ όλα αυτά ο επιστήμονας επισημαίνει ότι η πλειοψηφία των χιονονιφάδων δεν είναι συμμετρικά …παγωμένες. Ενώ, παράλληλα, μπορούν να έχουν δώδεκα ή και περισσότερες γωνίες και σχηματισμούς, αλλά, ποτέ ένας τέτοιος κρύσταλλος δεν θα έχει τέσσερις, πέντε ή οκτώ γωνίες.


Στο βιβλίο του ΄’Χιονονιφάδες’, που βγήκε το 2003 στην Αμερική και έγινε μπέστσελλερ στο Amazon και που κυκλοφορεί και στην χώρα μας, παρουσιάζει την απίστευτη ποικιλία, ομορφιά και συμμετρία κάποιων από τις νιφάδες αυτές. Όπως επισημαίνει πρώτα συλλέγει χιλιάδες χιονονιφάδες και μετά ψάχνει για ώρες μέχρι να βρει τις συμμετρικές καλλονές που θα φωτογραφίσει για τις βγάλει στην πασαρέλα του αρχείου του. Οι φωτογραφίες που έχει στο βιβλίο του είναι κάποιες από τις 7000 περίπου που έχει βγάλει ως τώρα. Οι ιδανικές συνθήκες για να βρει κάποιος χιονονιφάδες …μοντέλα, αν έχετε την περιέργεια όταν ανεβείτε εκδρομή στην Πάρνηθα και πάλι, είναι στην διάρκεια ελαφριών χιονοπτώσεων, με ασθενείς ανέμους και ιδιαίτερα όταν το κρύο είναι τσουχτερότατο.


Στο βιβλίο του παρουσιάζονται και οι επτά βασικοί τύποι κρυστάλλων χιονιού όπως τις καθόρισε το 1951 η ‘Παγκόσμια Επιτροπή Χιονιού’ και οι οποίοι είναι οι: ‘Πιάτα, Αστρικοί Δενδρίτες, Κίονες, Βελόνες, Δενδρίτες Χώρου, Καλυμμένοι Κίονες και οι Ακανόνιστες Μορφές.’ Οι πιο εντυπωσιακές και ευπαρουσίαστες από αυτές είναι οι Αστρικοί Δενδρίτες που είναι και οι μεγαλύτερες φιγούρες κρυστάλλων χιονιού. Μας λέει επίσης ότι το χιόνι δεν είναι …λευκό μιας και οι κρύσταλλοι από κοντά είναι διαφανείς όπως το γυαλί. Μας φαίνεται λευκό με τον ίδιο τρόπο που μια στοίβα από σπασμένο γυαλί χρωματίζεται έτσι από το μάτι μας.


Και πέρα από το αισθητικό κομμάτι η έρευνα γύρω από τους κρυστάλλους χιονιού έχει τεράστιο ενδιαφέρον μιας και μας βοηθά να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο τα μόρια συμπυκνώνονται για να δημιουργήσουν κρυστάλλους όσο και την διαμόρφωση της δομής και της αυτό – συναρμολόγησης στην φύση.

Όταν ξαναπαίξετε χιονοπόλεμο, λοιπόν, ας έχετε κατά νου ότι κάποιες νιφάδες όχι μόνο δεν είναι για πέταμα, αλλά, αντίθετα, η συντήρηση και μελέτη τους μπορούν να μας πουν πολλά για τα κατεψυγμένα μυστήρια του κόσμου τον οποίο μοιραζόμαστε μαζί τους.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

THE SURFERS of MUNICH – November 2015, A Photoreportage by Spyros Chatzigiannis


Photoreportage by: Spyros Chatzigiannis, 11.11.2015

Location: Englischer Garten, Munich






































Leave a comment

Filed under Uncategorized

ΠΑΡΙΣΙ: Η Ξεχασμένη Σφαγή στην Πόλη του Φωτός

Κείμενο: Σπύρος Χατζηγιάννης, Ημερομηνία δημοσίευσης: 20.11.2015

Paris 1961 Victim

Στα νερά του Σηκουάνα στο Παρίσι πτώματα ξεβράζονταν για βδομάδες. Στα πάρκα της πόλης διαμελισμένα πτώματα, θύματα στυγνού βασανισμού κοίτωνταν στην αιωνιότητα. Στους δρόμους της πόλης του Φωτός ανθρώπινα σώματα εμπλουτισμένα με σφαίρες άφηναν σκοτεινά ποτάμια από αίμα να ρέουν στην γκρίζα παριζιάνικη άσφαλτο. Θύματα που δεν ήταν θύματα των ισλαμοφασιστών του ISIS. Αλλά στυγνών αστυνομικών φασιστών.

Γυρίστε το ρολόι 54 χρόνια και 27 μέρες από την επίθεση των τρομοκρατών στις τρέντι γειτονιές του Παρισιού του 2015. Εκεί θα πετύχετε ένα περιστατικό που έχει κρυφτεί διακριτικά από τα μάτια της κοινής γνώμης εδώ και δεκαετίες. Εκείνη την μέρα 30.000 ειρηνικοί Αλγερινοί βγήκαν στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας για να διαδηλώσουν για τον τότε γαλλοαλγερινό πόλεμο και για την απαγόρευση κυκλοφορίας που είχε κηρύξει η αστυνομία του Παρισιού σε όλους τους κατοίκους της πόλης από την βόρεια Αφρική. Η διαδήλωσή τους κηρύσσεται παράνομη. Η αστυνομία καραδοκεί. Το βαρύ πυροβολικό της είναι Γάλλοι αστυνομικοί που ήταν συνεργάτες των Ναζί στον 2ο ΠΠ. Όπως ο τότε αρχηγός της Γαλλικής αστυνομίας, ο Μαορίς Παπόν, συνεργάτης των Ναζί στον 2ο ΠΠ και υπεύθυνος για την σύλληψη 1690 Εβραίων μεταξύ 1942 – 1944 στο Μπορντώ και την παράδοσή τους στους Γερμανούς του Τρίτου Ράιχ.

Paris Maurice Papon AFP Getty images

Ο συνεργάτης των Ναζί και γενικός αρχηγός της γαλλικής αστυνομίας το 1961, Μαουρίς Παπόν. Credit: AFP/Getty

Άνδρες, γυναίκες και παιδιά θα γίνουν ο στόχος της δολοφονικής μανίας της γαλλικής αστυνομίας στο Παρίσι μετά την εντολή του Παπόν για πυρ κατά βούληση. Οι φασιστικών αποχρώσεων αστυνομικοί αρχίζουν να πυροβολούν τυφλά το πλήθος, να δέρνουν ασύστολα και, όπως αποδείχθηκε μετέπειτα, να συλλαμβάνουν και να βασανίζουν μέχρι θανάτου κάποιους από αυτούς τους 30.000. Ενώ συνέλλαβαν σχεδόν 11.500 αλγερινούς. Αυτόπτες μάρτυρες δήλωναν έπειτα ότι οι αστυνομικοί πέταγαν λιπόθυμους διαδηλωτές από τις γύρω γέφυρες στον Σηκουάνα.

Paris 1961 Saint Michel Bridge

Η γέφυρα του Σεντ Ντενίς μετά την σφαγή το 1961 στο Παρίσι. Το πανό αναφέρει: <<Εδώ έχουνε πνιγεί Αλγερινοί>>.

Σε άρθρο του Γκιάρντιαν το 2011 η Ναμπίλα Ραμντανί ανέφερε ότι¨<< Σαν τον Παπόν, πολλοί από τους δολοφόνους αστυνομικούς ήταν συνεργοί των Ναζί οι οποίοι έμαθαν τις μεθόδους ελέγχου ενός πλήθους από την Γκεστάπο>>. Η τότε επίσημη ανακοίνωση της αστυνομίας μιλούσε για δύο μόνο νεκρούς, αλλά, στην πραγματικότητα, όπως αναφέρουν δημοσιογράφοι και ιστορικοί που έχουν ερευνήσει το ζήτημα, οι νεκροί αλγερινοί ήταν σχεδόν 200.

Paris 1961 Hollande Patrick Kovarik AFP Getty Images

Ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ ρίχνει λουλούδια στα νερά του Σηκουάνα όπου το 1961 έπεφταν νεκροί Αλγερινοί διαδηλωτές. Credit: Patrick Kovarik AFP/Getty Images

Μόλις το 2012 ο τωρινός πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε επίσημα, πολύ λιτά και πολύ προσεκτικά ότι η γαλλική κυβέρνηση αναγνωρίζει τα εγκλήματα του Οκτωβρίου του 1961. Όπως ανέφερε τότε ο Γάλλος πρόεδρος: <<Στις 17 Οκτωβρίου του 1961 Αλγερινοί οι οποίοι διαδήλωναν για την ανεξαρτησία της χώρας τους σκοτώθηκαν σε μια αιματηρή καταστολή. Η Πολιτεία μας αναγνωρίζει αυτά τα γεγονότα με σαφήνεια. Αποθέτω φόρο τιμής στα θύματα 51 χρόνια μετά>>. Όπως όμως ανέφέρε ο δημοσιογράφος Μπρους Κράμλει για το ζήτημα σε άρθρο του για το περιοδικό Time: <<Τα αρχεία της αστυνομίας για την υπόθεση έχουν παραμείνει επτασφράγιστα και βιβλία που μελετούσαν αυτή την σύγκρουση απαγορεύθηκαν.>>. Προσθέτωντας ότι ο Ολάντ στην δήλωση του <<δεν ανέφερε τον ρόλο της αστυνομίας σε αυτή την μάχη>>.

Paris La bataille de paris

Το εξώφυλλο του βιβλίου του Γάλλου ιστορικού Ζαν-Λουκ Εναουντί για την μάχη του Παρισιού στις 17.10.1961

Ο Γάλλος ιστορικός που κατάφερε και έκδοσε ένα σχετικό βιβλίο με τίτλο La Bataille de Paris ( Η Μάχη Του Παρισιού εκδ. Seuil, 1991) Ζαν-Λουκ Εναουντί δήλωνε επίσης ότι: <<Υπήρξε μια σύγκλιση συμφερόντων (εντός του γαλλικού πολιτικού κατεστημένου) να διατηρήσει μια σιωπή, μια λήθη, μια ηθελήμενη άγνοια για το θέμα αυτό>>. Πέρα από το βιβλίο του Εναουντί και άλλοι άνθρωποι του γαλλικού πνεύματος προσπάθησαν να ξυπνήσουν την γαλλική κοινή γνώμη για το σκοτεινό κεφάλαιο της μεταπολεμικής Γαλλίας, άνθρωποι σαν τον Ντιντιέ Ντενένξ που έγραψε το μυθιστόρημα <<Έγκλημα και Μνήμη>> για τα γεγονότα της 17/10/1961 και το οποίο έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά. ( εκδ. Πόλις, 2003 )

Paris Έγκλημα και Μνήμη βιβλίο

Το εξώφυλλο του μυθιστορήματος του Ντιντιέ Ντενένξ με θέμα του την ξεχασμένη σφαγή στην Πόλη του Φωτός.

Πόσοι από τους 130 νεκρούς της πολύνεκρης επίθεσης των ισλαμοφασιστών τους ISIS είχαν άραγε ακούσει για αυτή την πτυχή της Παριζιάνικης ζωής τους η οποία βρήκε φρικτό τέλος από τα χέρια και τα όπλα κάποιων φανατικών Γάλλων και Βέλγων μουσουλμάνων πολιτών;

Τί θα σκέφτονταν άραγε οι Αλγερινοί νεκροί της 17 Οκτωβρίου του 1961 αν όντως κατέληξαν σε κάποιο χρωματιστό παράδεισο και παρατηρούσαν από εκεί στις 13 Νοεμβρίου του 2015 τα ζεματιστά Καλάσνικοφ των 20άρηδων του ISIS να θερίζουν κόσμο που βγήκε να διασκεδάσει, να χορέψει και να ζήσει το Παριζιάνικο του όνειρο;

Οι απαντήσεις δεν είναι δικές μας. Έχουμε την τύχη να είμαστε ακόμη ζωντανοί, σε αντίθεση με τους 130 της 13ης Νοεμβρίου και τους περίπου 200 της 17ης Οκτωβρίου, βλέποντας τώρα, εδώ και τώρα, αναπνέοντας και εκπνέοντας, την ευρωπαϊκή ζωή, ιστορία, κουλτούρα και πολιτική να κοιτάνε όλες τους με δυσκολία το σκοτάδι που έχει απλώθεί σε κάθε σπιθαμή της μεταπολεμικής ύπαρξής τους, της μετα-ΕΕ ύπαρξής τους, της μετα-Ευρώ ύπαρξής τους.

Ακούγεται περίεργο ίσως, αλλά, η προσεκτική ματιά μας στην άλλη σκοτεινή σελίδα της μοντέρνας ιστορίας του Παρισιού όπως εκτυλίχθηκε στις 17.10.1961 μπορεί να ρίξει λίγο ταπεινό φως στο τωρινό σκοτάδι που απλώνεται σε μια πόλη και σε μια ήπειρο που πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί και πάλι να κοιτά κατάματα και ειλικρινά τις δικές της σκοτεινές φασιστικές πινελιές που έδωσαν εξίσου άπειρες αποχρώσεις του κόκκινου του νεκρού ανθρώπινου αίματος όπως αυτές με τις οποίες μάτωσαν οι φανατικοί ισλαμοφασίστες του ISIS την πόλη που όλοι αγαπήσαμε, αγαπάμε και θα αγαπάμε.

Paris robert fisk

Ο Ρόμπερτ Φισκ.

Όπως ανέφερε σε σχετικό του άρθρο ο παλαίμαχος ανταποκριτής του Ιντιπέντεντ στην Μέση Ανατολή Ρόμπερτ Φίσκ: <<Ο Ομάρ Ισμαήλ Μοσταφάη, ένας από τους καμικάζι δολοφόνους στο Παρίσι είχε Αλγερινή καταγωγή. Όπως και οι Σαίντ και Σερίφ Κουάτσι, οι αδερφοί που δολοφόνησαν τους δημοσιογράφους του Charlie Hebdo. Όλοι αυτοί προέρχονταν από την αλγερινή κοινότητα της Γαλλίας που αριθμεί 5.000.000, για πολλούς από τους οποίους ο πόλεμος στην Αλγερία δεν τελείωσε ποτέ και οι οποίοι ζούν σήμερα στα γκέτο του Σεντ Ντενίς και σε άλλα Αλγερινά banlieues του Παρισιού. Και παρ’ όλα αυτά ο τόπος προέλευσης των δολοφόνων της 13ης Νοεμβρίου – και η ιστορία του έθνους από το οποίο ήρθαν οι γονείς τους- έχει ως επί το πλείστον παραγραφεί από την αφήγηση των φρικιαστικών γεγονότων της Παρασκευής>>.

Η ευρωπαϊκή μνήμη, η πραγματική ευρωπαϊκή μνήμη θυμάται, σκέφτεται, επιχειρηματολογεί και αμφισβητεί. Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της ύπαρξης της. Ή, καλύτερα, ιδιαίτερα τότε.

Leave a comment

Filed under Uncategorized