CHELSEA FC – Μπάλα, Ιστορία, Εργατιά Και Εκατομμύρια – Ρεπορτάζ Από Τους Δρόμους Του Νότιου Λονδίνου, by Spyros Chatzigiannis

ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΑΠ’ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ – Chelsea FC

Image

Λόγια της μπλε κερκίδας που θα δώσει το βροντερό παρών στον τελικό του Europa League στο Άμστερνταμ εναντίον της Μπενφίκα

Εντυπο: ΕΨΙΛΟΝ, Ελευθεροτυπία
Ημ/νία: 17/02/2008
ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ | ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ
Την Τετάρτη στις 15 Μαίου θα βρεθούν στις κερκίδες του σταδίου Amsterdam Arena της Ολλανδικής πρωτεύουσας για τον τελικό του Europa League με την Μπενφίκα. Τους συναντήσαμε στις παμπ γύρω από την έδρα τους, το γήπεδο Stamford Bridge. Μας μίλησαν με θαυμασμό ανάμεικτο με ζήλια για το ζάπλουτο αφεντικό της ομάδας, τον Αμπράμοβιτς, για τους ακριβοπληρωμένους τους παίκτες που έχασαν την επαφή με την κερκίδα, για τις επεισοδιακές πλην αναίμακτες συμπλοκές της παλιάς καλής εποχής και για το παρατσούκλι που κόλλησαν στους έλληνες φιλάθλους.
Το 1989 στους δρόμους της Μόσχας η περεστρόικα του Γκορμπατσόφ άνοιγε τον κακοτράχαλο δρόμο στους πεινασμένους για δυτική κουλτούρα μικρομεσαίους Ρώσους και τη μαργαριταρένια οδό στα επιχειρηματικά όρνια – που δεν πίστευαν στην απροσδόκητη τύχη τους!

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1996, όταν ένα από αυτά τα όρνια, ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς, συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους νέους κροίσους ολιγάρχες, η Τσέλσι κέρδιζε το κύπελλο Αγγλίας και άρχιζε να παίρνει τα πολύ πάνω της! Στο μεταξύ, η ομάδα, την οποία είχε αγοράσει το 1982 ο δαιμόνιος επιχειρηματίας Κεν Μπέιτς έναντι του… αστρονομικού ποσού της μιας λίρας, είχε φιλοδοξίες – αλλά και τεράστια χρέη: 80 εκατ. λίρες. Και τότε εμφανίζεται ο από μηχανής θεός, ο πολύς Ρόμαν. Πρόσθεσε 59.999.999 λίρες στο λογαριασμό του Κεν και έγινε το 2003 το νέο της αφεντικό.

Η Τσέλσι, βέβαια, δεν είναι όποια κι όποια! Και δεν μιλάμε μόνο για την ομάδα, αλλά και για την περιοχή, που της έδωσε κάτι παραπάνω από ένα όνομα! Ο Ρόμαν, ο μπαγάσας, ήξερε τι αγόραζε! Παρόλο που το Τσέλσι τον 18ο αιώνα ήταν ένα άσημο χωριό, ένας δρόμος του έμελλε να αλλάξει μια για πάντα την ιστορία του! Η Kings Road της περιοχής έγινε μία ιδιωτική γαλαζοαίματη οδός, μια και μόνο η άμαξα του Καρόλου Β’ επιτρεπόταν ώς το 1830 να τη διασχίζει. Σταδιακά η περιοχή έγινε πόλος έλξης για καλλιτέχνες, όπως ο Οσκαρ Ουάιλντ ή ο εξπρεσιονιστής ζωγράφος Τζέιμς Γουίστλερ και μαζί τους μετακινήθηκε στην περιοχή και όλη η αφρόκρεμα της βρετανικής κοινωνίας.
Image

Το 1904 οι Gus και Joseph Mears κατασκευάζουν στην περιοχή ένα γήπεδο. Για να αξιοποιηθεί, όμως, τους έλειπε μια ομάδα. Ετσι, το 1905 ίδρυσαν την Τσέλσι στην παμπ The Rising Sun, η οποία σήμερα ονομάζεται The Butcher’s Hook (ο γάντζος του χασάπη).

2008_0202PhotosSpyros0011 small

Η Kings Road είναι παράλληλη της Fulham Road, πάνω στην οποία βρίσκεται το στάδιο της Τσέλσι, το Stamford Bridge. Περπατώντας πάνω κάτω στην Kings Road συνειδητοποιείς ότι η οδός είναι γεμάτη καταστήματα έργων τέχνης και αντρικού ρουχισμού. Η εποχή Αμπράμοβιτς έδωσε ακόμη μεγαλύτερη αξία στην περιοχή. Οπως μου εξηγεί στην παμπ Imperial Arms, όπου βρεθήκαμε, ο Μαρκ Αλγκαρ, ένας 32χρονος τεχνίτης που έχει την ομάδα στο αίμα του, «οι κτηματομεσίτες εκμεταλλεύτηκαν την παρουσία των εκατομμυρίων του Αμπράμοβιτς και εκτόξευσαν τις τιμές, ακόμη και των εργατικών διαμερισμάτων σαν της οικογένειάς μου, στα ύψη. Παλιά παίζαμε συνέχεια μπάλα στο δρόμο. Σήμερα έχουν βάλει ταμπέλες που γράφουν “Δεν επιτρέπονται παιχνίδια με μπάλα” και αυτό σε απόσταση ενός λεπτού από το γήπεδο!»

Image
Την περίοδο της Θάτσερ τι παιζόταν στην περιοχή; τον ρωτώ. «Φίλε, πανζουρλισμός! Εβλεπες 200 τρελούς της Γουέστ Χαμ να κάνουν ντου σε άλλους τόσους της Τσέλσι! Ηταν ένα τρελό χάος! Ενας μίνι πόλεμος, με τη διαφορά ότι δεν είχαμε θύματα! Ηταν ένας άγριος χαβαλές άνεργων, ως επί το πλείστον, 20άρηδων που υπεράσπιζαν την τιμή της φυλής-ομάδας τους!»Κατευθύνομαι προς το Stamford Bridge. Το μουσείο και το μπαρ της ομάδας τραβούν πολύ κόσμο. Οπως και η παλιά εξέδρα των φανατικών, που ονομάζεται The Shed, όπου κατά μήκος του παλιού τοίχου έχουν τοποθετηθεί οι γιγαντοφωτογραφίες παλιών και νέων σταρ της ομάδας. Εκεί συνάντησα τον Gary Ramel, εργάτη, και τον Alan Vidgen, οικοδόμο, που μόλις βγήκαν από ένα τουρ που οργανώνει η Τσέλσι στις εγκαταστάσεις της. Αράξαμε στο «blues» μπαρ και ο Big G και ο Fatal, όπως είναι τα παρατσούκλια τους, άφησαν τη γλώσσα τους να λυθεί: «Παλιά έπεφταν χοντρές. Είχαμε άχτι τα χουλιγκάνια της Γουέστ Χαμ, τους ICFs (σ.σ.: από το Ι can’t fight – δεν μπορώ να παλέψω). Οι πιτσιρικάδες στις μέρες μας, όμως, δεν καταλαβαίνουν το χαβαλέ της φάσης. Βγάζουν μαχαίρι ή πιστόλι και σ’ την κάνουν. Είναι κότες, δεν ξέρουν να χρησιμοποιήσουν τις γροθιές τους. Δεν κάνουν το δικό τους, δεν είναι αυθεντικοί».
Image

Ρωτάω αν τα αστυνομικά μέτρα και οι κάμερες έχουν περιορίσει τα επεισόδια. «Οι κάμερες» μου εξηγούν «και το πώς σε σταμπάρουν οι μπάτσοι άλλαξαν τα δεδομένα στο παιχνίδι. Σήμερα πρέπει να είσαι δυο βήματα μπροστά από τους μπάτσους. Πρέπει να κρύβεσαι και να είσαι πονηρός. Γι’ αυτό σήμερα δεν φοράς κανένα διακριτικό (κασκόλ, μπλουζάκι κ.λπ.) της Τσέλσι εάν θέλεις να παίξεις ξύλο. Φοράς κανονικά ρούχα και είσαι διακριτικός». Και πώς ξέρετε ποιος δέρνει ποιον; ρωτάω παραξενεμένος. «Είναι πολύ απλό, οι μισοί φοράνε κοντομάνικα και οι άλλοι μισοί φόρμες και φούτερ!» Ζητάω τη γνώμη τους για τους Ελληνες. «Είστε αξιαγάπητοι, φιλικοί άνθρωποι» μου απαντά αυθόρμητα ο Big G. «Εχω περάσει δέκα καλοκαίρια στην Κω και λατρεύω την Ελλάδα. Αγαπάτε την οικογένεια, είναι καλό αυτό…»

Image
Στην παμπ Fox and Pheasant, δίπλα στη Fulham Road, συναντώ τον μηχανικό κατασκευών Κέλβιν Χάκετ και τον εξάδελφό του Τζον Φένερ, ειδικό στους υπολογιστές. Και οι δυο τους δουλεύουν στην οικονομική καρδιά του Λονδίνου, το Σίτι. Ο Κέλβιν θυμάται την εποχή που, πιτσιρίκος, πήγαινε στο γήπεδο: «Ολοι ήταν όρθιοι και πανύψηλοι, δεν είχαμε καθίσματα τότε και ανεβαίναμε πάνω σε καφάσια για να δούμε το ματς! Η ατμόσφαιρα και ο θόρυβος ήταν φανταστικά! Φασαρίες έξω από το γήπεδο… Και η εξέδρα μας, το The Shed, που μάζευε 4-5.000 κόσμο, είχε 3 λεκάνες τοίχου για κατούρημα, μία κανονική τουαλέτα και 2 νιπτήρες! Περιττό να σου πω ότι πολύς κόσμος κατουρούσε στους νιπτήρες και οι ουρές ήταν απίστευτες!»Το Stamford Bridge στις μέρες μας πρέπει να τους φαίνεται σαν διαστημόπλοιο, με τα ξενοδοχεία, τα πολυτελή ρεστοράν και τα λουσάτα αμάξια.
Image
Το «CFCUK» κοστίζει μια λίρα και είναι το περιοδικό των οπαδών της Τσέλσι. Εντυπωσιάζει με το απλό γράψιμό του, το χιούμορ του, τη ζωντάνια του. Οι τρεις φίλοι που το εκδίδουν με δικά τους έξοδα είναι οι Μαρκ Γουόραλ, Κέλβιν Μπάρκερ και Ντέιβιντ Τζονστόουν. Θέλουν να γράψω το e-mail του περιοδικού: www.cfcuk.net. Τους ρωτάω πώς βλέπουν τις αστρονομικές αποδοχές πολλών παικτών της ομάδας. Συμφωνούν ότι τα ποσά είναι προκλητικά και ο Μαρκ προσθέτει: «Το ’93-95 σε μια τοπική παμπ, όπου έσκαγαν ακόμη κάποιοι παίκτες για να πιουν με τους οπαδούς, έφτασε ο ποδοσφαιριστής μας Τζον Χάρλεϊ, που τότε ήταν 18 χρονών. Αρχισε να μας παραπονιέται ότι πληρώνεται μόνο 3.000 λίρες την εβδομάδα, ενώ όλοι εμείς τότε βγάζαμε 300 λίρες. Ολη η παμπ άρχισε να του φωνάζει, έφαγε και δυο-τρεις σφαλιάρες και τον βάλαμε στη θέση του. Σήμερα οι παίκτες συχνάζουν σε ακριβά κλαμπ. Εχουν χάσει την επαφή με τη βάση της ομάδας. Εξαίρεση αποτελούν οι αφρικανοί παίκτες, που μας σέβονται, αφού έχουν έρθει από τα γκέτο και ξέρουν τι σημαίνει στέρηση». Με ρωτάνε ποια είναι τα χρώματα του Ολυμπιακού· τους λέω, τα ερυθρόλευκα. «Είστε οι κρυφο-Σάντερλαντ Ελληνες, λοιπόν;» με ρωτάει γελώντας ο Ντέιβιντ.Τους ζητάω να μου λύσουν μιαν απορία που έχω από καιρό. Γιατί οι «cockneys», η αγγλική εργατική τάξη, χρησιμοποιούν την αργκό έκφραση «bubbles and squeak» (μπουρμπουλήθρες και στριγκλιά) για τους Ελληνες; Δηλαδή, οι οπαδοί του Ολυμπιακού θα αποκαλούνται «ερυθρόλευκοι bubbles and squeak»; Μου εξηγούν ότι τις πιο πολλές φορές τα cockneys παρατσούκλια έβγαιναν μέσα από έναν σουρεαλιστικό χαβαλέ (και μετά την κατανάλωση αρκετής μπίρας), μέσα από τον οποίο ο λαός κολλούσε κάτι που έβγαζε ρίμα με την εκάστοτε λέξη που ήθελαν να κρύψουν στον αργκό κώδικά τους. Οπότε για μας το στιχάκι πάει: «He’s bubble and squeak / He’s Greek…»Το μεγάλο τους παράπονο είναι ότι η ατμόσφαιρα στην εξέδρα σήμερα δεν θυμίζει τις παλιές καλές εποχές. «Σήμερα πας να σηκωθείς να φωνάξεις, και το προσωπικό του γηπέδου σού λέει να κάτσεις κάτω. Οι γραφειοκράτες προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να κάθεται στη θέση του, λες και βλέπει όπερα! Είναι λυπηρό, γιατί κατά κάποιον τρόπο προσπαθούν να οργανώσουν το συναίσθημα του κόσμου και την έκφρασή του!»
Image
Τι έχουν να πουν, όμως, οι «φρέσκοι» οπαδοί της Τσέλσι; Ο 17χρονος Αντριου Μάλιν, γιος πλούσιου τραπεζίτη, μένει σε ένα παραμυθένιο μπλε σπίτι στην κλασάτη συνοικία του Νότινγκ Χιλ. Αυτόν τον καιρό δοκιμάζει τις ικανότητές του στα τσικό της Τσέλσι. «Το επίπεδο είναι φοβερά υψηλό. Τα πόδια πολλών παιδιών λειτουργούν σαν μοιρογνωμόνια. Η Τσέλσι θα βγάλει πολλούς καλούς άγγλους παίκτες από τις ακαδημίες της στο μέλλον. Ο Τζον Τέρι από εκεί μέσα βγήκε». Συμπτωματικά πάει στο ίδιο σχολείο, το The American School In London, με τον 15χρονο γιο τού Αμπράμοβιτς, Αρκάντι. «Τον πάει με το ελικόπτερο στο σχολείο ο μπαμπάς του;» τον πειράζω… «Οχι, έρχεται με ένα τεθωρακισμένο Λαντ Ρόβερ, παρέα με κάτι σωματοφύλακες. Παίζουμε και μπάλα μαζί!»Υποστηρίζει την Τσέλσι; Τα άλλα παιδιά τον συμπαθούν; ρωτώ περίεργος. «Ναι, είναι πάντα ντυμένος με φόρμες της Τσέλσι. Δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα συμπαθητικός. Ακόμα και όταν περπατάει, το παίζει κάποιος. Μια φορά παίζαμε στην ίδια ομάδα, έκανε ένα σουτ και η μπάλα έφυγε μακριά πίσω από το τέρμα. Του ζήτησα ευγενικά να τη μαζέψει, πάντα αυτό κάνουν όλοι, και μου είπε με ύφος: “Νομίζω ότι μπορείς εσύ να το κάνεις για μένα…” Καταλαβαίνεις για τι άτομο μιλάμε…»Αποχαιρετώντας τον, μου λέει: «Είναι και κάποιος από τη χώρα σου στην εξέδρα μας». Ποιος; ρωτάω με έκπληξη. «Γιάννης Γουλανδρής λέγεται. Τον ξέρεις;» Οχι, απαντάω. Εγώ, άλλωστε, τέλειωσα ένα ταπεινό δημόσιο λύκειο στο Νέο Ηράκλειο…
Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s